Sora

Wykonanie: HEARTS GROW
Tekst i muzyka: HEARTS GROW


Romaji

Itsuka miorosu koto ni tsukareta sora wa
Aoi iro o nakusu darou ka
Tobikau musuu no kanjou no ue
Aoi sora wa hitotsu dake

Dokoka de kikoeru arasoi mo sugu soba ni aru waraigoe mo
Itsu datte subete wa kikoenai SUTORI wa hitotsu dakara

Hirogaru sekai no chigau basho ni onaji shunkan ochita
Kanashimi egao mo douji ni miru no wa kono sora dake

Itsuka miorosu koto ni tsukareta sora wa
Aoi iro o nakusu darou ka
Kazoekirenai DORAMA o nagame, naze kawarazu ni irareru no?
Nanimo shirazu ni hitobito wa yuku kyou mo sorezore no story e
Tobikau musuu no kanjou no ue
Aoi sora wa hitotsu dake

Dareka to kuraberarete bakari
Sonna hibi no naka kakureteru
Ikiru imi ni kanjirareru you na story o mitsuketai

Hirogaru sekai no naka ni afureru hodo hito ga ite mo
Sorezore no kawari nante dare ni mo dekinai kara

Itsuka miageta sora wa nani mo shirazu ni
Chiisana sekai tsukuru bokura
Taikutsu sou ni nagametetanda demo hito wa onaji ja nai yo
Fumidasu hohaba, taisetsu na hito, ibasho,
Sorezore no kanjou wa
Fureatte mo kasanari wa shinai
Sugosu toki wa hitotsu dake


Kanji

いつか見下ろすことに疲れた空は
青い色を無くすだろうか
飛び交う無数の感情の上
青い空は一つだけ

どこかで聞こえる争いも すぐ側(そば)にある笑い声も
いつだって全ては聞こえない storyは一つだから

広がる世界の違う場所に同じ瞬間落ちた
悲しみ笑顔も同時に見るのはこの空だけ

いつか見下ろすことに疲れた空は
青い色を無くすだろうか
数え切れないドラマを眺め、なぜ変わらずにいられるの?
何も知らずに人々はゆく 今日もそれぞれのstoryへ
飛び交う無数の感情の上
青い空は一つだけ

誰かと比べられてばかり
そんな日々の中隠れてる
生きる意味を感じられるようなstoryを見つけたい

広がる世界の中にあふれるほど人がいても
それぞれの変わりなんて誰にもできないから

いつか見上げた空は何も知らずに
小さな世界造る僕ら
退屈そうに眺めてたんだ でも人は同じじゃないよ
踏み出す歩幅、大切な人、居場所、
それぞれの感情は
触れ合っても重なりはしない
過ごす時は一つだけ


Tłumaczenie (by Riva)

Gdy niebo zmęczy się rzeczami, na które ciągle patrzy z góry
Czy wtedy straci swój błękit?
Unoszące się ponad nieskończoną ilością różnych uczuć
Błękitne niebo jest tylko jedno

Nawet jeśli gdzieś tam słychać kłótnie, obok siebie słyszę śmiech
W jednej histori nigdy nie da się usłyszeć wszystkiego.

Na tym wielkim świecie w innych miejscach w tym samym momencie
To niebo widzi jednocześnie uśmiechy i łzy

Gdy niebo zmęczy się rzeczami, na które ciągle patrzy z góry
Czy wtedy straci swój błękit?
Niezliczona ilość dramatycznych scen, dlaczego nic się nie zmienia?
Nic nie wiedząc ludzie idą, dzisiaj znów każdy tworzy swoją historię
A ponad nieskończonością ludzkich uczuć
Jest tylko błękit tego nieba

Cięgle tylko porównując się z innymi
Ukrywamy się w takiej codzienności
Chcąc odnaleźć historię, w której moglibyśmy poczuć sens życia

Nawet jeśli ten wielki świat jest wręcz przepełniony ludźmi
To żadnego z nas nie da się zastąpić nikim innym

Nic nie wiedząc, kiedyś patrzyliśmy w to niebo
Tworząc swój własny mały świat
Patrzy na nas ze znudzeniem, ale każdy człowiek jest inny
Inaczej stawia kroki, kogoś innego kocha, gdzie indziej przynależy
Każdy czuje co innego
Nawet jeśli się spotkamy, nasze ślady nie nałożą się na siebie
Bo mijający czas jest tylko jeden