Last regrets

Tekst i muzyka: Maeda Jun


Romaji

Arigatou iwanai yo zutto shimatte oku
Sayonara wa kagerinai yume no ato shizuka ni oritatsu

Ryoute ni wa furisosogu kakera wo
Itsu made mo itsu made mo daite
Saigo made waratteru tsuyosa wo
Mou shitteita

Ohayou mezame wa mabushikute kanashii
Sayonara yurusenai bokutachi no yowasa ga yokatta

Futari ni wa arifureta yasashisa
Hana no you ni koi no you ni utsurou
Hikui kumo kaze o matsu shizukesa
Mou kikoenai

Ryoute ni wa furisosogu kakera wo
Itsu made mo itsu made mo daite
Saigo made waratteru tsuyosa wo
Mou shitteita

Mou nakanai mou nakanai nakanai…


Kanji

ありがとう 言わないよ ずっとしまっておく
さよならは かげりない 夢の跡 静かに 降り立つ

両手には 降り注ぐ かけらを
いつまでも いつまでも 抱いて
最後まで 笑ってる 強さを
もう 知っていた

おはよう 目覚めは まぶしくて悲しい
さよならは 許せない 僕達の 弱さが よかった

ふたりには ありふれた やさしさ
花のように 恋のように うつろう
低い雲 風を待つ 静けさ
もう 聞こえない

両手には 降り注ぐ かけらを
いつまでも いつまでも 抱いて
最後まで 笑ってる 強さを
もう 知っていた

もう泣かない もう泣かない 泣かない…


Tłumaczenie (by Alex)

Nie powiem „dziękuję”, ciągle to odkładam
„Żegnaj” opada w ciszę, niby ślad niegasnącego snu

Obiema rękami, fragmenty, które spadają z ulewą
Ciągle, ciągle próbuję je uchwycić
Ta siła, by śmiać się aż do samego końca
Już wiem, skąd się bierze.

„Dzień dobry”, gdy się budzę, oślepia mnie, to smutne
Nie zaakceptuję tego „żegnaj”, dobrze, że jesteśmy na nie za słabi

To piękno zwyczajnego dnia we dwoje
Jak kwiat, jak miłość, niech to nas poruszy
Chmury zawisły nisko nad ziemią, wiatr ucichł, cisza
Nic już nie słyszę

Obiema rękami, fragmenty, które spadają z ulewą
Ciągle, ciągle próbuję je uchwycić
Ta siła, by śmiać się aż do samego końca
Już wiem, skąd się bierze.

Już nie będę płakać, już nie będę płakać, nie będę płakać…